Εθνική Ελλάδος γεια σου

Παρά την ήττα μας και λόγω της παλικαρίσιας προσπάθειας της Εθνικής μας ο νέος Υπουργός Στουρνάρας που δεν θυμάμαι το όνομα του, αποφάσισε να μοιράσει στα σώματα ασφαλείας που είναι οι μοναδικοί γνήσιοι Έλληνες άλλα 500 ευρά από το πρωτογενές πλεόνασμα. Για αυτό το λόγο τηλεφώνησε στον Βασίλη Κικίλια να τον ενημερώσει για τις διαδικασίες ενώ του διευκρίνισε σαφώς να ασχοληθεί με τα δικά του σώματα και όχι με το λιμενικό το οποίο ανήκει σε άλλο Υπουργείο αλλά ο Βασίλης δεν το ξέρει γιατί είναι ψηλός και τα σχετικά έγγραφα βρίσκονται στα χαμηλά ράφια.

Εν τω μεταξύ μεγάλη αίσθηση έχει προκαλέσει στο κυβερνητικό επιτελείο το πως κατάφεραν ένα μάτσο ρουφιάνοι της ΝΕΡΙΤ να φτάσουν να μεταδίδουν το Mundial ως τώρα. Φαίνεται ότι η Ελλαδάρα έχει προχωρήσει και οι πρόσφατες εποχές της ΥΕΝΕΔ όπου η μόνη απαίτηση που είχαν οι δικτάτορες από τους υπαλληλίσκους τους ήταν να εξομοιώσουν το δικό τους ανύπαρκτο IQ με αυτό των τηλεθεατών, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Έντονη φαίνεται να είναι η αντίδραση εκ μέρους της Χρυσής Αυγής εξ αιτίας της συμμετοχής του Χολέμπα στην Εθνική ομάδα και αυτό μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στην πτώση της κυβέρνησης. Η επιστημονική επιτροπή της συμμορίας διαπίστωσε ότι το επίπεδο μελανίνης του Χολέμπα είναι πάνω από τα επιτρεπτά όρια της φυλής μας, όπως αυτά ορίζονται από τον κατα έναν ολόκληρο τόνο προς το πιο ανοιχτό χρώμα του αρχηγού Νίκου Μιχαλολιάκου. Η συμμορία θα συσκεφθεί για το πώς θα κινηθεί αν και μέχρι στιγμής το σενάριο που επικρατεί είναι να πάνε για μπάνια, πιτόγυρα, να πηδήξουν καμιά γκόμενα και βλέπουμε.

Τέλος μετά από εντολή Σαμαρά το αγώνισμα που μας εκπροσώπησε η Εθνική στο Mundial της Βραζιλίας θα λέγεται ποδόσφαιρο και έτσι θα μπορούμε κι εμείς για μια φορά να λέμε ότι παίξαμε μπάλα.

Υ.Γ: Το μοναδικό πέναλτι της Κόστα Ρίκα που πήγε στη δεξιά πλευρά εκτελέστηκε την μοναδική φορά που ο Καρνέζης δεν έπεσε δεξιά. Αλλά δεν θα του κρατήσω κακία γιατί είμαι Παναθηναϊκός. Μάλλον είχε λουμπάγκο το παιδί.

Το καλοκαίρι

Προκλητικότατος ο ήλιος και η θάλασσα. Είναι κι αυτό εδώ στην Ελλάδα που μόλις κάνει ο Ιούνιος την εμφάνιση του τα μυαλά ξεφεύγουν. Κρύα μπύρα πλάι στη θάλασσα, βουτιές, ρακέτες, ωραία κορίτσια και όλη η μέρα ένα τεράστιο πάρτι.

Εν τω μεταξύ δίπλα μας μαίνετε ένας εμφύλιος με τους ναζί να έχουν καταλάβει την εξουσία στην Ουκρανία με την βοήθεια της Ε.Ε. Εικόνες με δολοφονημένους ανθρώπους κατακλύζουν το ίντερνετ καθημερινά.

Δίπλα στις φωτογραφίες των δολοφονημένων Βραζιλιάνων για χάρη των χορηγών του μουντιάλ, όπως την δικιά μας επίσημη αγαπημένη.... vodafone.

Η άνοδος του φασισμού στην Ευρώπη πυροδότησε ζυμώσεις οι οποίες θα αναγκάσουν τους νεοφιλελεύθερους να υιοθετήσουν ακόμη πιο ακραίες πολιτικές θέσεις (προκειμένου να κερδίσουν τις χαμένες ψήφους) που θα γνωρίσουμε από Σεπτέμβρη.

Στην Ελλαδίτσα μας το πακετάκι των νέων μέτρων που περιλαμβάνει νέους φόρους, ξεπούλημα του αιγιαλού, αλλαγή του εκλογικού νόμου κλπ είναι έτοιμο ήδη και θα υπερψηφιστεί άμεσα μόλις αδειάσει η Αθήνα.

Ενώ λέει θα γίνει ανασχηματισμός την επόμενη εβδομάδα για να έρθουν καινούριοι και άφθαρτοι δοσίλογοι να πάρουν τα υπουργεία των προηγούμενων ρουφιάνων για να μην βαριόμαστε να βλέπουμε συνέχεια τις ίδιες σκατόφατσες.

Α και ο Βαγγέλης σε λίγο θα είναι ο πραγματικός μας πρωθυπουργός, παρά τον τίτλο του αντιπροέδρου ενώ ο Αντώνης θα συνεχίσει να είναι πρωθυπουργός γλάστρα. Απλά όχι πια της Αγγελίτσας, του Βαγγέλη. Και η κατηφόρα για τον εκλεκτό του θεού δεν δείχνει να έχει πάτο.

Πάντως εγώ φέτος λύγισα στη μεγάλη πρόκληση του καλοκαιριού. Θα το περάσω στο νησί μου.

Και θα μποϊκοτάρω το μουντιάλ.

Ο Αντώνης ξέρει

Ο Αντώνης δε μασάει τα λόγια του. Ξέρει.

Μιλάει με το θεό, έφερε την ανάπτυξη, δημιούργησε πρωτογενές πλεόνασμα, σκίζει δυο χρόνια τα μνημόνια, γεμίζει την πλατεία Συντάγματος.

Ο Αντώνης ξέρει ότι έχει να κάνει με εγκεφαλικά παράλυτους. Αν είχε αμφιβολίες τους τις διέλυσαν οι φοιτητικές εκλογές που έβγαλαν την παράταξη του πανηγυρικά. Οι νέοι στο πλευρό του Αντώνη.

Σε περίπτωση που εξακολουθούσε να έχει αμφιβολίες ήρθαν τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών να του δείξουν ότι βρίσκετε σε πολύ καλό δρόμο.

Ο Αντώνης ξέρει πως ένας λαός που θα επιθυμούσε την ελευθεριά του θα τον είχε στείλει ήδη φυλακή. Αντ αυτού τον ψηφίζει ακόμη.

Ο Αντώνης ξέρει πως καμιά πολιτισμένη και αξιοπρεπής κοινωνία δε θα δεχόταν αυτόν για πρωθυπουργό και τον Βενιζέλο για αντιπρόεδρο.

Ο Αντώνης ξέρει ότι αυτοί που βλέπουν τηλεόραση είναι πολύ περισσότεροι από αυτούς που σκέφτονται άρα οι κυβερνήσεις εκλέγονται κυρίως από τους τηλεθεατές.

Το ότι μας φαίνονται ακατανόητες οι πράξεις του πολιτικού συστήματος σύσσωμου, δε σημαίνει ότι αυτό βρίσκεται σε πανικό. Δεν έχει κανένα λόγο να πανικοβάλλεται. Απλά δεν κρατάει πλέον ούτε τα προσχήματα. Μας δείχνει την ασχήμια του σε όλο της το μεγαλείο χωρίς κανένα ίχνος ντροπής η αξιοπρέπειας. Έτσι ήταν πάντα. Τώρα απλώς δεν ενδιαφέρει κανέναν να το κρύψει. 

Μακάρι να βγω ψεύτης. Τίποτα συνταρακτικό δεν θα συμβεί αύριο. Κανένας δε θα φύγει μεθαύριο. Όλα θα κυλήσουν όπως θέλει το σύστημα. Για να δεις αλλαγή συνολικά πρέπει να δεις πρώτα αλλαγή στους ανθρώπους τριγύρω σου. Προς το παρόν τίποτα δεν έχει συμβεί. Το εγκεφαλογράφημα ήταν και παραμένει ευθεία γραμμή.

Ποιοι θέλουμε να είμαστε

Ο φασισμός έχει μακρά ιστορία στην Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τους κατακτητές, ξεκλήρισε οικογένειες, πολέμησε τους Έλληνες που μάχονταν για την ελευθερία. Εκατό χρόνια ιστορίας σχεδόν. Και να μαστε στο σήμερα.

Tο πρόσωπο του Νεοέλληνα φασίστα πρώτος μας το σύστησε μέσα από το κανάλι του ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Πριν ακόμη οι Έλληνες βιώσουν την απώλεια ακόμη και των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στήριξαν αυτόν. Βλαχομπαρόκ αισθητική, παραιστορία με το κιλό, αντισημιτισμός και σεξισμός έφτιαχναν το τηλεοπτικό μοτίβο του Τηλεάστυ, του επίσημου οργάνου του ΛΑΟΣ. Ένα κόμμα με εκπεφρασμένες θέσεις όπως "να τορπιλίζονται οι βάρκες με τους μετανάστες όταν μπαίνουν στα Ελληνικά χωρικά ύδατα" από το οποίο ξεκίνησαν την πολιτική τους καριέρα τιτάνες της μετέπειτα πολιτικής σκηνής όπως Μάκης βορίδης, Άδωνις Γεωργιάδης, Πλεύρης ο νεότερος. Φυσικά με την έναρξη της κρίσης και την άνοδο της Χρυσής Αυγής ο Καρατζαφέρης, τυχοδιώκτης και πιστός στις απόψεις του όπως κάθε φασίστας που σέβεται τον εαυτό του, συμμάχησε με την κυβέρνηση την οποία έβριζε νυχθημερόν και κάηκε στο μνημονιακό βωμό μαζί με το δημιούργημα του. 

Το κενό φυσικά είχε ήδη καλυφθεί με την Χρύση Αυγή η οποία ήρθε και περπάτησε πάνω στο δρόμο που χρόνια έστρωνε ο Καρατζαφέρης. Με την ανθρωπιστική κρίση να χτυπάει την χώρα και κυρίως τις μεγάλες πόλεις οι Χρυσαυγίτες πέταξαν τα κοστούμια και εμφάνισαν σύντομα το πραγματικό τους πρόσωπο το οποίο αντί να σοκάρει τον Έλληνα, τον γοήτευσε. Βρισκόμαστε στο 2012 και ήδη μοιάζουμε στο τέρας επικίνδυνα. 

Από τότε κύλησε κι άλλο νερό, η Χρυσή Αυγή άρχισε να ξεφεύγει από τον έλεγχο των κρατικών δημιουργών και χρηματοδοτών της και δεν άργησε η στιγμή που θα πλήρωνε την αλαζονεία της. Οι περισσότεροι βρίσκονται στην φυλακή η πάνε προς τα εκεί ενώ και οι Ελληναράδες που έτρεξαν με τις παραλλαγές να την υποστηρίξουν, πλέον έχουν κρυφτεί στα λαγούμια τους. Η Χρυσή Αυγή είναι πλέον ένα άδειο κέλυφος με τρομακτικά υψηλά εκλογικά ποσοστά μόνο και μόνο ως μνημείο που θα μας θυμίζει για αρκετά ακόμη το πόσο χαμηλά είναι ο πάτος μας.

Και όμως η ιστορία προχωράει. Ο πυρήνας του ναζισμού σήμερα στην Ελλάδα βρίσκεται εντός του πρωθυπουργικού γραφείου. Η φασιστική συμμορία του Αντώνη Σαμαρά με τους γνωστούς Κρανιδιώτιδες, Μπαλτάκους κλπ συναντώντας τα στελέχη του ΛΑΟΣ τα οποία αμέσως προήγαγε σε πρωτοκλασάτες θέσεις δημιούργησε το πρόσωπο του ναζισμού σήμερα. Το χειρότερο απ όλα. Το κυβερνητικό. 2014.

Σε λίγες μέρες μπροστά στις κάλπες έχουμε να δώσουμε μια απάντηση στον εαυτό μας. Τώρα που όλα είναι φανερά και δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για το ποιος είναι ποιος και τι είναι ικανός να κάνει πρέπει να απαντήσουμε. Τι διδαχθήκαμε από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Τι διδαχθήκαμε από τον εμφύλιο. Τι διδαχθήκαμε από το αίμα εκατομμυρίων νεκρών θυμάτων ξεκινώντας από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα και φθάνοντας μέχρι τους πολύ πρόσφατα πνιγμένους ανθρώπους στο Αιγαίο. Τι διδαχθήκαμε τα τελευταία πέντε χρόνια. 

Έχει φτάσει η στιγμή να αποφασίσουμε εμείς για την ζωή μας. Τι ζητάμε, τι ονειρευόμαστε, πως θα είναι ο κόσμος που γουστάρουμε να ζήσουμε.

Το βασικότερο όλων.

Ποιοι θέλουμε να είμαστε.

Οι εκλογές στην prime time

Επιτέλους μετά από πολύ καιρό η πολιτική στη χώρα μας καταφέρνει να γίνει ξανά διασκεδαστική. Πάνω που είχε κάνει τεράστια κοιλιά έρχεται τώρα το τέλος της σεζόν με αφορμή τις εκλογές να μας σκάσει πάλι το χειλάκι.

Το σκηνικό που διαμορφώνεται παραμονή των εκλογών είναι εξαιρετικό. Λόγω της ψηφοθηρικής ανάγκης παρατηρούμε ότι πέριξ της Ν.Δ μαζεύται το ακροδεξιό κομμάτι που τόσο καιρό το έπαιζε κεντρώο αλλά δεν άντεξε πια να κρύβει την ταυτότητα του. Είναι επίσημο πλέον, η Ν.Δ είναι ο φορέας του Ναζισμού στην Ελλάδα.

Από δίπλα ήρθε ο Σταύρος Θεοδωράκης να μαζέψει τα υπόλοιπα σκατά που δεν έχουν τ αρχίδια να δηλώσουν ανοιχτά τις φιλοακροδεξιές τους τάσεις καθ ότι ξέρουν πως όταν η Ν.Δ πέσει, όλοι αυτοί θα βρεθούν στην καλύτερη στη φυλακή και στη χειρότερη κρεμασμένοι. Καλά τα πάει ο κυρ Σταύρος. Ο πρώτος που θα στείλει θα είναι ο Βενιζέλος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έμαθα έκανε πρόταση στο Λαζόπουλο να είναι στο ψηφοδέλτιο του. Όταν επιζητείς τις ψήφους που μπορεί να σου φέρει ο συντηρητικός συστημικός τυχοδιώκτης Λαζόπουλος ο οποίος κατέχει την υψηλότερη τηλεθέαση σταθερά τα τελευταία χρόνια ανάμεσα στα υπόλοιπα τηλεσκουπίδια, είναι δήλωση κοινωνικού προσανατολισμού. Όχι αριστερού. Σας μένει να κάνετε πρόταση και στο Σουλεΐμάν.

Το ΚΚΕ στην άκρη περιμένει να έρθει και επίσημα η διάλυση του. Μετά την μεγαλοπρεπέστατη εκλογική χυλόπιτα του '12 συντηρητικοποιήθηκε ακόμη περισσότερο έχοντας πλέον μηδαμινή παρέμβαση στην κοινωνία. Όχι δεν βρέχει. Σας φτύνουν.

Ξέρετε τι πιστεύω για τις εκλογές κρίνοντας κι απ την αντίδραση του κόσμου (ξανά) στο άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή; Θα πάμε ω σαν τα ζώα να κάνουμε αυτό ακριβώς που το σύστημα θέλει να κάνουμε και ύστερα θα γυρίσουμε στη μίζερη ζωούλα μας να βρίζουμε τους "μαλάκες" που "τι μας έκαναν".

Να κοιτάμε και κάνα καθρέφτη καμιά φορά δεν κάνει κακό.

Εγώ όλο τον κοιτάω τελευταία και γελάω.

Η παρακμή χορηγός εις τους αιώνες

Τον Αύγουστο Κορτω δεν τον συμπαθώ. Ούτε αυτόν ούτε και το λογοτεχνικό του και όχι μόνο παρεάκι. Άλλωστε, ας μην κρυβόμαστε, η τέχνη στην Ελλάδα ακολουθεί τους κανόνες και την στάθμη του κοινωνικού συνόλου. Πολιτισμός χωρίς πολίτες δεν υπάρχει. Πάντα σ αυτές τις περιπτώσεις μου έρχεται στο μυαλό ο Ντίνος Χριστιανόπουλος. Είτε σου αρέσει είτε όχι, είτε τον γουστάρεις είτε όχι, η δήλωση του ότι είναι τόση η κατάντια της Ελλάδας που οι μεγαλύτεροι εν ζωή ποιητές είμαστε εγώ και η Δημουλά σε αναγκάζει να του βγάλεις το καπέλο.

Ο Δήμος Βερύκιος απ την άλλη είναι ένας άνθρωπος του οποίου η επαγγελματική στάθμη και ποιότητα με ανάγκαζε κάθε φορά που τον έβλεπα όλα αυτά τα χρόνια, να βάζω τα γέλια. Ακολουθώντας πιστά τον συρφετό της Ελληνικής δημοσιογραφίας θα μπορούσε εύκολα να έχει μεταπηδήσει στην πολιτική από χρόνια. Μην σου πω να είναι και υπουργός. Θα μπορούσε να ανήκει στην σημερινή γενιά πολιτικών. Αυτών των οποίων το εγκεφαλογράφημα είναι ευθεία γραμμή.

Για γέλια και για κλάματα. Η μάλλον μόνο για κλάματα. Γιατί διαπιστώνω ότι όλα αυτά τα χρόνια έπρεπε να κλαίω και όχι να γελάω. Ίσως έτσι να ήταν διαφορετικά τα πράγματα. 

Στο λάκο που ζούμε ο καθένας λέει πως κάνει οτι δουλεία του καπνίσει, χτίζει και ένα κόσμο γύρω απ αυτό και μετά αναμετράτε με τους υπόλοιπους τριγύρω για το ποιος είναι η μεγαλύτερη κουράδα. Και καθόμαστε εμείς να παρακολουθούμε.

Ο Αύγουστος Κορτω μια ή δύο μέρες πριν το ξέρασμα του Βερύκιου Onair είχε δηλώσει για την έκδοση του βιβλίου του Κουφοντίνα: 
"Βέβαια, αν όλοι οι εκδοτικοί οίκοι γύριζαν την πλάτη στον Κουφοντίνα και απέρριπταν το βιβλίο του αναφανδόν, δεν θα επρόκειτο για στέρηση ελευθερίας του λόγου, αλλά για αξιοπρέπεια του εκδοτικού κόσμου. Φεύ, η ξετσιπωσιά και η φιλαργυρία έχουν τον πρώτο λόγο"

Ενώ στην επιστολή που ανακοινώνει ότι θα κινηθεί δικαστικά εναντίον του Βερίκυου λίγο αργότερα λέει:
"Κι άλλοτε πάλι, όταν ο λόγος γίνεται όπλο για απρόκλητη επίθεση, προσβολή και ισοπέδωση της προσωπικότητας και του έργου ενός ανθρώπου μόνο και μόνο επειδή τυχαίνει να ανήκει σε μια μειονότητα, τότε το εκπεφρασμένο, ρατσιστικό μίσος στρέφεται ενάντια σε κάθε άτομο που προσπαθεί να διεκδικήσει την προσωπική του ελευθερία και την αξιοπρεπή του μεταχείριση από το κράτος και τους συνανθρώπους του"

Απλά για να τα ξεκαθαρίζουμε. Αν αύριο μεθαύριο ο Βερύκιος γίνει Υπουργός της φασίζουσας κυβέρνησης μας και ανακοινώσει ότι θα πάψουν να εκδίδονται βιβλία από gay συγγραφείς, δε θα έχει απέναντι του τον Κορτώ που "στο όνομα και τη μνήμη των γενναίων ανδρών και γυναικών που αγωνίστηκαν για την ελευθερία που μπορώ και απολαμβάνω σήμερα, και για την αποφυγή περαιτέρω στοχοποίησης και θυματοποίησης αθώων συνανθρώπων μου, προσφεύγω στη δικαιοσύνη".

Θα έχει απέναντι του εμένα (ίσως κι εσένα) που πιστεύει πως το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και την ελευθερία του λόγου είναι σε ΟΛΟΥΣ. Όχι μόνο στους "δικούς" μας.

Υ.Γ1: Ο τίτλος του άρθρου είναι κλεμμένος από το πολύ προφητικό τραγούδι των Βαβυλώνα Βλακειάδα 2004, γραμμένο 15 χρόνια πριν. Τότε που πήραμε τους Ολυμπιακούς ντε. Τότε που η Gianna agglopoulou-daskalakis πανηγύριζε μαζί με τον Σημιταρά (κι εμείς με τα πλαστικά μας σημαιάκια) επειδή το αρχέω πνέβμα αθάνατω θα γύριζε στην Ελλάδα.

Υ.Γ2: Φάτε αρχέω πνέβμα αθάνατω τώρα να γουστάρετε.

Η δικτατορία της βλακείας

Έχω ανακαλύψει ένα πολύ ωραίο παιχνίδι τελευταία. Προσπαθώ να φτιάξω τις ιστορίες που αφορούν τα συμβάντα πριν από την γνωστοποίηση μιας απόφασης προς τα έξω. Δικές μου ιστορίες, στο δικό μου κεφάλι.

Γιατί ο Σταύρος Θεοδωράκης αποφάσισε να φτιάξει κόμμα; Τον πήρε π.χ ο Ψυχάρης και του είπε να κατέβει για αντιπερισπασμό; Δεν πάει καλά το προπαγανδιστικό του site και είπε να βγάλει κάνα φράγκο; Ενημερώθηκε για κάποια επερχόμενη στρατιωτική δικτατορία και βγήκε τώρα για να χει ευκαιρία να το παίξει επαναστάτης πριν αυτοεξοριστεί στις Μαλβίδες; Μήπως ο predator θα κάνει επιδρομή στον πλανήτη με την φυλή του και ο Αντώνης αποφάσισε οτι μόνο οι πολιτικοί αρχηγοί θα μπουν στην κάψουλα που θα τους εκτοξεύσει μακριά από τον πλανήτη; Μήπως αποφάσισαν να τον διορίσουν οι Ελ; Αμείλικτα τα ερωτήματα

Το ίδιο κάνω με κάθε ευκαιρία τελευταία. Ως παλιός φίλος των θεωριών συνωμοσίας φτιάχνω εύκολα πολλά σενάρια μπαμ μπαμ.

Μόλις όμως μου περάσει η έξαψη της δημιουργίας, ανακάθομαι για να καταλήξω εκεί που καταλήγω πάντα.

Δεν υπάρχουν θεωρίες συνωμοσίας και σκοτεινά κέντρα που ελέγχουν τις τύχες του πλανήτη μέσα από βαθιά σπήλαια που η είσοδο τους βρίσκεται στο κέντρο της ανταρκτικής. Η κάθε απόφαση είναι πολύ πιο βαθιά ανθρώπινη απ όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Ίσως γιατί δεν βάζουμε τον εαυτό μας στη θέση του πρωταγωνιστή.

Γιατί ο Θεοδωράκης φτιάχνει κόμμα λοιπόν; Τον χρησιμοποιώ ως παράδειγμα επειδή είναι στην επικαιρότητα, όχι επειδή τον θεωρώ περισσότερο βλάκα από τον Τζήμερο π.χ. Όλοι τούτοι σ ένα καζάνι βράζουνε.

Η απόφαση λοιπόν είναι καιροσκοπικού χαρακτήρα, όπως όλες οι αποφάσεις που παίρνουν άνθρωποι στο παγκόσμιο προσκήνιο. Ένα κράμα ματαιοδοξίας και βλακείας. Να κονομίσουμε κάνα φραγκάκι, να κάνουμε το κομμάτι μας, να παίξει κάνα γκομενάκι παραπάνω να κάνω και καμιά χάρη σε κάνα φίλο. Θα κάνω την μαλακία μου κι ότι βγει.

Χωρίς σαφή στόχο, πρόγραμμα και λόγο ύπαρξης φιγούρες που η οντότητα τους μετριέται μόνο από τα νούμερα της AGB που προκύπτουν από λοβοτομημένους τηλεθεατές σε συνδυασμό με τα χορηγικά μαγειρέματα.

Δεν νομίζω ότι αυτή η τακτική αλλάζει και πολύ ανάμεσα σε ανθρώπους και βαθμίδες. Ποιος νοήμων δηλαδή συστημικός οικονομολόγος του κάθε οίκου αξιολόγησης θα έφτιαχνε το παγκόσμιο σκηνικό όπως είναι αν τον ενδιέφερε να έχει κέρδος σε βάθος χρόνου; Γιατί καλά έρχεται τώρα. Σε 20-30 χρόνια με τον μισό πλανήτη κάτω από το όριο της φτώχειας; Σε ποιο αγοραστικό θα πουλήσει αυτός το υπερκέρδος που θα παράγει; Ποιος ζει ποιος πεθαίνει θα μου πείτε μέχρι τότε. Ε το ίδιο λέει κι αυτός.

Η βλακεία και ο τυχοδιωκτισμός έχει κυριεύσει τον κόσμο κι εμείς ψάχνουμε την απάντηση στους εξωγήινους. Γι αυτό δεν την βρίσκουμε.

Να μην ξεχάσω

Να μην ξεχάσω ότι είμαι άνεργος.
Να μην ξεχάσω ότι δεν έχω όνειρα.
Να μην ξεχάσω ότι τα όνειρα που δεν έχω ρευστοποιήθηκαν και έγιναν βίλες για λίγους.
Να μην ξεχάσω ότι έχει καταλυθεί η δημοκρατία.
Να μην ξεχάσω ότι έχω ναζιστές στο κοινοβούλιο μου.
Να μην ξεχάσω να κλείσω την τηλεόραση.
Να μην ξεχάσω να διαβάσω κάνα βιβλίο
                     κυρίως ιστορία να διαβάσω.
Να μην ξεχάσω ότι στη χώρα μου αυτοκτονεί ένας άνθρωπος την ημέρα.
Να μην ξεχάσω ότι τα επίσημα στοιχεία δείχνουν πως η χώρα μου περνά ανθρωπιστική κρίση.
Να μην ξεχάσω ότι δεν βλέπω ανθρώπους να χαμογελούν.
Να μην ξεχάσω ότι η πιο παραγωγική γενιά φεύγει στο εξωτερικό.
                                  Αυτοί που μένουν φεύγουν για τον ψυχίατρο.
Να μην ξεχάσω ότι οι προσπάθειες μου για αλλαγή λοιδορήθηκαν και ποινικοποιήθηκαν.
Να μην ξεχάσω ότι αυτοί που ψήφισα, το "όχι" ξέρουν να το λένε μόνο σε μένα.
Να μην ξεχάσω ότι οι νόμοι της ζούγκλας που ορίσαμε αρμόζουν στη ζούγκλα, όχι σε πολιτισμούς.
Να μην ξεχάσω ότι αύριο θα λογοδοτήσω στα παιδιά μου γι αυτά που έκανα αλλά και που δεν έκανα.
Να μην ξεχάσω ότι η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ένα πρώτο σκαλοπάτι για να φτάσουμε στη συνολική αναδιάταξη.
Να μην ξεχάσω ότι οι υποψήφιοι είναι προσωπικά υπεύθυνοι για όλες τις θέσεις και τις πράξεις του κόμματος που τους υποστηρίζει.
Να μην ξεχάσω ότι είμαι προσωπικά υπεύθυνος να βάλω ένα stop προς την κατεύθυνση που οδηγούμαστε.


Σε δυόμιση μήνες δεν πρέπει να ξεχάσω ότι έχω μία ζωή και την έχω σήμερα. Ούτε χθές, ούτε αύριο. Τώρα.

Φασιστονήσι

Αναγούλα μου ήρθε το πρωί καθώς διάβαζα τις πρωινές ειδήσεις. Κι άλλος θάνατος, περισσότερος θάνατος. Μετανάστες πνίγονται ολόγυρα μας με τις ευλογίες του "συμφέρει καλύτερα οικονομικά να πνίγονται" Υπουργού.

Σήμερα μάθαμε και κάτι άλλο. Οι μπάτσοι (το 50% του εκλογικού ποσοστού της Χρυσής Αυγής) με εντολή άνωθεν αντί να διασώσουν τους μετανάστες προσπάθησαν να τους μεταφέρουν εκτός των Ελληνικών χωρικών υδάτων και να τους παρατήσουν εκεί να πνιγούν.

Τελικά το σκάφος τους ανατράπηκε σε Ελληνικό χώρο και έτσι αναγκάστηκαν να τους πνίξουν μόνοι τους κλωτσώντας τους πίσω στην θάλασσα.

Νιώθω αηδία, ντροπή, θυμό. Από κάθε πόρο του δέρματος μας αναβλύζει βαθιά μέσα από τον πυρήνα της ύπαρξης μας φασισμός. Στην χώρα που ναζιστές είναι στο κοινοβούλιο και ο Πρωθυπουργός προσπαθεί να θυμίσει με το υφάκι του νταβατζή στην Τρούμπα είναι απόλυτα λογικό οι μπάτσοι να προσπαθούν να σκοτώσουν ανθρώπους με κάθε ευκαιρία.

Και ένα ολόκληρο κομμάτι της κοινωνίας να τους χειροκροτά για την "μαγκιά" τους αφού τώρα λιγότεροι μετανάστες θα έρθουν να της πάρουν τις δουλειές.

Αλλά τι αναρωτιέμαι; Ο καρατζαφέρης που βλέπει τρία στελέχη του να είναι πρωτοκλασάτοι πλέον Νεοδημοκράτες το είχε πει ξεκάθαρα. Να τορπιλούνται. Και παρά την τόσο απάνθρωπη αυτή δήλωση ήταν στη βουλή. Και όχι μόνο αυτό αλλά η ιδέα του είχε τόσους υποστηρικτές που παρ ότι αυτός πλέον ξόφλησε, η ιδέα του εφαρμόζεται.

Δεν ξέρω γιατί οι μπάτσοι είναι αυτοί που είναι και δεν με νοιάζει. Δεν με νοιάζει ούτε αν η μάνα τους τους έδερνε όταν ήταν μικροί, ούτε αν τους πήδαγε ο μπαμπάς τους στα κρυφά, ούτε αν τους έχωνε κάνα κωλοδάχτυλο ο θείος τους. Με νοιάζει ότι πεθαίνουν συνέχεια άνθρωποι από τα χέρια τους και η δικαιοσύνη δεν αντιδρά.

Θλιβερά μίζερα υπανθρωπάκια έχτισαν τον Ελληνικό πολιτισμό εν έτη 2014 και αν κάτι τους πρέπει είναι ο συνολικός αφανισμός από προσώπου γης μπας και ξεβρωμίσει ο τόπος που έλεγε και μια ψυχή πριν μπει φυλακή.

Χάσαμε την ανθρωπιά μας, τα χάσαμε όλα. Ψόφος. Σε όλους.

Ψήφισε και πάλι Σαμαρά. Μπορείς

Πάλι τα ίδια. Χωρίς καμία απολύτως παραλλαγή, εκτός από αυτή των προσώπων, βαδίζουμε προς τη νέα εκλογική αναμέτρηση. Έξω έχει ξεκινήσει η καταστροφολογία, εδώ συλλάβανε μερικά ψοφίμια ως θυσία στο εκλογικό σώμα να πιστέψει ότι υπάρχει δικαιοσύνη ενώ προς τον Απρίλη θα μοιράσουν μερικά ψίχουλα σε σχέση με τα τρις που έχουν φάει.

 Ένα μεγάλο μέρος τότε του σκεπτόμενου αμόρφωτου συνοθυλεύματος που αποκαλούμε Ελληνικό λαό θα αρχίσει τις ενδελεχείς και σε βάθος μικρο-μακρό οικονομικές αναλύσεις καθώς βέβαια και τα καφενειακά debates για τις γεωπολιτικές συμμαχίες της πατρίδας. Άσχετα που αυτός ο όχλος μικροαστών μπατίρηδων έχει τόση γνώση επί του θέματος όση έχει και ο Αντώνης περί της διακυβέρνησης της χώρας.
    
Και μίας και τον έφερε η κουβέντα έχει τρομερή πλάκα ο τρόπος με τον οποίο διασύρουν τον Έλληνα φασίστα "πρωθυπουργό" οι ξένοι φασίστες. Ακόμη πιο μεγάλη πλάκα δε έχει το πώς ο κουτσαβάκης "πρωθυπουργός" χάνει το πνεύμα και την περισσή μαγκιά κλανιά και κάνει αμέσως το δάχτυλο που συνεχώς μας κουνάει γλειφιτζούρι.
   
Έχω αποφασίσει να παρακολουθήσω τις εκλογικές εξελίξεις φέτος χωρίς να θυμώσω. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει τις εκλογές αλλά είμαι σίγουρος πως η σήμερα πεθαμένη Νέα Δημοκρατία θα ανακτήσει τα εκλογικά της ποσοστά και θα καταφέρει να κάνει ντέρμπι μια εκλογική διαδικασία στην οποία κανονικά δεν θα έπρεπε να έχει δικαίωμα συμμετοχής καθότι σε μία δημοκρατική χώρα σύσσωμη θα ήταν στη φυλακή.
    
Κόβω το κεφάλι μου (πάνω και κάτω) ότι ο Έλληνας πάλι θα τσιμπήσει στην "επίθεση" των ΜΜΕ, η οποία για να τα λέμε και σωστά δεν πείθει ούτε μυαλό λωβοτομημένου δίχρονου. Τον Έλληνα όμως τον πείθει. Γι αυτό δεν θα τα στοιχηματίσω τα κεφάλια μου. Είμαι αρκετά αλαζόνας για να ξέρω πως είναι  πιο χρήσιμα από του μέσου Έλληνα ψηφοφόρου.
    
Έλληνα ετοιμάσου για την επανάσταση σου.
   
 Ψήφισε και πάλι Σαμαρά. Μπορείς.

Αυτό που ζούμε είσαι εσύ

Ελλάδα 2014.

Η προηγούμενη γενιά ανέλαβε τα ηνία και οδήγησε την κοινωνία στα βράχια. Παραδίδει στο σήμερα ένα κόσμο συντρίμμια. Η μάλλον δεν παραδίδει. Κάνει ότι μπορεί για να συνεχίσει να τα κρατάει. Νομίζει ότι ο χρόνος είναι αιώνιος, ότι θα κοροϊδεύει για πάντα. Τους άλλους και τον εαυτό της. Η πληγή είναι βαθιά. Δε νομίζω πως θα καταφέρουμε να συγχωρήσουμε ποτέ όπως επίσης δεν πιστεύω ότι θα δείξουμε έλεος στους απερχόμενους οι οποίοι ήδη πετάνε στη φωτιά εξιλαστήρια θύματα νομίζοντας ότι θα την γλυτώσουν. Όσο πιο πολύ τους παρατηρώ να αποθρασύνονται, τόσο περισσότερο πείθομαι για το άσχημο τέλος που τους επιφυλάσσει η αλαζονεία τους.

Η σκιά που θα καλύψει την μικρή γωνία μας εδώ στην άκρη της μεσογείου για τα επόμενα πολλά χρόνια θα είναι βαριά. Μια αγιάτρευτη πληγή θα παραμείνει στην καρδία όλων μας. Η προδοσία είναι αισχρή, ο πόνος αβάσταχτος, η θλίψη απέραντη. Η ψυχή των ανθρώπων εδώ και καιρό είναι πιο μαύρη απ το σκότος το ίδιο. Στην Ελλάδα των εκατομμυρίων ανέργων, των γονιών που δεν μπορούν να ταΐσουν τα παιδιά τους, των συνταξιούχων που δεν έχουν χρήματα για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Σε μια Ελλάδα που το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια έχει εντελώς διαγραφεί από την σκέψη των ανθρώπων που κατοικούν στα χώματα της κάτι πολύ βίαιο ετοιμάζεται να αναδυθεί μέσα από τα πιο ξεχασμένα κελιά της ψυχής μας.

Ένα πτώμα η Ελλάδα. Οι άνθρωποι της τα σκουλήκια που την κατατρώγουν και από πάνω της καθώς αποσυντίθεται γελούν αυτάρεσκα ανήθικοι, ημίτρελοι, αλαζόνες υπάνθρωποι ευχαριστημένοι που η δολοφονία επετεύχθη. Δίχως να ξέρουν. Δίχως να θέλουν να μάθουν αυτό που πρόκειται να τους συμβεί όταν η σήψη θα αρχίσει να τους αγγίζει. 

Κάτι βράδια σαν αυτό χάνω την πίστη μου στους ανθρώπους. Πιστεύω πως δεν θα δω ποτέ την αλλαγή για την οποία τόσο πολύ διψάω.

Σκέφτομαι πως αν όλοι όσοι αντιμετωπίζουμε την απάνθρωπη πραγματικότητα των νόμων που έχει επιβάλει το χρήμα, παραμερίζοντας τον παράγοντα άνθρωπο, μαζευόμασταν ένα βράδυ και απλά φυσάγαμε προς τα πέρα, ο αέρας θα ελάφρωνε στο λεπτό. 

Κι όμως δεν συμβαίνει. 

Είναι πολύ περισσότερα αυτά που μας ενώνουν από αυτά που θα μπορούσαν ποτέ να μας χωρίσουν.

Το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, στο όνειρο, στη δημιουργικότητα.
Το δικαίωμα σε ένα καλύτερο κόσμο.

Αποτραβήξου από την πραγματικότητα για ένα λεπτό. Ρίξε μια καλή ματιά προς τα μέσα. Συνειδητοποίησε την δύναμη σου. 

Αυτό που ζούμε είσαι εσύ.

Νιώσε ρε φίλε

   Nα που έρχεται πάντα αυτή η άβολη στιγμή. Γυροφέρνει στο μυαλό σου μέρες, κάτι θέλεις να γράψεις. Δεν ξέρεις τι. Βλέπεις μια τρομακτικά ζοφερή επέλαση της άρχουσας τάξης η οποία θαρρείς και υποχρεώθηκε στο έμπα του χρόνου να μας αποδείξει ποιος είναι το αφεντικό. Και τι να γράψεις. Τα όποια εκφραστικά σου μέσα σιωπούν μάλλον μπροστά σ αυτό που δείχνει να αρχίνησε να ξετυλίγεται.

    Ο Στρατούλης είναι σχεδόν νεκρός μετά από ούτε θυμάμαι πόσες μέρες απεργίας πείνας. Την ίδια στιγμή επαγγελματικά κομματικά στελέχη που επιπλέουν σαν σκατούλες στο νερό κοιτάνε που θα παραχωθούν για να ξαναμπούν στο παιχνίδι. Οι κοκορομαχίες των Σαμαροβενιζέλων με υποψιάζουν πως κάτι ετοιμάζονται πάλι να ξεπουλήσουν καθώς ο Άδωνης ουσιαστικά αποκλείει από το εναπομείναν ΕΣΥ χιλιάδες ανθρώπων και πλέον αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι πως ένα απλό κρυολόγημα μπορεί να σε στείλει. Ευρώπη 2014.

    Είναι εκπληκτικό εν τω μεταξύ ότι ρίχνοντας μια ματιά όξω από την μπόχα την δικιά μας, πίσω από τα πιονάκια που στήνουν εδώ την παράσταση τους, στην πραγματική μας κυβέρνηση δεν διαφαίνεται πουθενά πρόθεση για βελτίωση της κατάστασης παρα μόνο για χειροτέρευση. Θα ισοπεδωθούμε έως ότου να μην μείνει τίποτα. Κάτι λίγοι άνθρωποι με γνώση, συμπόνοια και αντίληψη προσπαθούν να ορθώσουν λόγο εκεί όξω, αλλά η αλήθεια είναι πως εμείς οι Έλληνες δεν πείθουμε και πολύ για την δυσάρεστη θέση στην οποία βρισκόμαστε.

    Βαρέθηκα να ψάχνω να ονομάσω την αδιαφορία και τον στ αρχιδισμό των Ελλήνων κάπως. Έχει ειπωθεί με κάθε πιθανό τρόπο. Έχει χάσει πια το νόημα του. Έχουμε υποστεί τεράστια συντριβή. Σωματική, ηθική, πνευματική. Δεν έχουμε πλέον στόχο κάτι άλλο πέραν της επιβίωσης. Έχουμε απολέσει πραγματικά την ελάχιστη ηθική που μας είχε απομείνει μετά το πέρασμα του γκλάμουρους από την συνείδηση μας. Κυβερνόμαστε από απερίγραπτα γελοίους εγωπαθείς τύπους.

    Μη μου πει κανείς ότι στο πρόσωπο του Βενιζέλου δεν αναγνωρίζει τον μεγαλοεργολάβο με την μπόρσε, στου Σαμαρά τον πρώην ΔΑΠίτη νυν λέκτορα και μετ έπειτα πρύτανη ενώ στου Άδωνη τον αγαπημένο του συνάδελφο-παιδί της σφαλιάρας.

   Η ζωή όλων μας έχει έρθει τούμπα. Άλλοι αυτοκτονούν, άλλοι το ρίχνουν στα ναρκωτικά, άλλοι φεύγουν. Οικογένειες διαλύονται, συνειδήσεις διαφθείρονται, όνειρα κάνουν φτερά. Σήκωσε επιτέλους τα τεράστια τριχωτά αρχίδια που υποστηρίζεις ότι έχεις και τράβα πάλεψε. Για σένα, τα παιδιά σου, τον διπλανό σου. Όλα σβήνουν.

Νιώσε ρε φίλε επιτέλους.

Ένα στριπτίζ για την Ελλάδα

   Φαίνεται σαν ψέμα σχεδόν, αλλά πέρασαν σχεδόν τέσσερα χρόνια από εκείνη την μέρα στο Καστελόριζο. Μοιάζει ψέμα καθ ότι σε ένα τόσο μικρό ιστορικό διάστημα όπως είναι μια τετραετία διεπράχθη το μεγαλύτερο Νεοφιλελεύθερο οικονομικό έγκλημα-πείραμα του  σε σύγχρονη δυτική κοινωνία. Δεχθήκαμε απανωτά χτυπήματα ως κοινωνία. Και η αλήθεια είναι πως κάποια απ αυτά μας τα έδωσε η άρχουσα τάξη. Τα περισσότερα αναλάβαμε με ευχαρίστηση να τα ρίξουμε ο ένας στον άλλον. Το σχέδιο δούλεψε.
    Ξαφνικά μετά από την στιγμή που ο πιο γελοίος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης μας ανακοίνωσε ότι μπαίνουμε στη μνημονιακή εποχή, ξεκίνησε ένα απίστευτα ταχύ στριπτίζ της ψυχοσύνθεσης του μέσου Έλληνα. Μιμούμενος τους τραγικούς πολιτικάντηδες που πρώτοι άνοιξαν το δρόμο της αποκτηνοποίησης, τα πράγματα στην Ελληνική κοινωνία δείχνουν να έχουν εκτροχιαστεί.
    Ένα τεράστιο ποσοστό κόσμου, εξαιρετικά δυσανάλογο αν σκεφτεί κανείς τα υποτιθέμενα ιδανικά που πίστευε ότι έχει καταγεγραμμένα στο DNA του ο Ελληνούλης, υπέκυψε στις ορέξεις του για αίμα και κατέφυγε στο φασισμό ο οποίος εκλογικά τουλάχιστον διατηρεί επικίνδυνα ανοδική πορεία.
    Ένα εξίσου μεγάλο κομμάτι στήριξε το ήδη υπάρχον σύστημα, που μέσω της απληστίας και της ανικανότητας του οδήγησε την Ελληνική κοινωνία σ αυτό το τέλμα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά πρόλαβε ταχύτατα να εξελιχθεί σε ένα πλήρως ολοκληρωτικό σύστημα που μόνο τρόπο επιβολής του πλέον έχει την βία. Ειδικά ο Σαμαράς και η παρέα του έχουν επιδείξει τόσο αξιοσημείωτη πρόοδο που η πολιτική τους στάση με πείθει εύκολα οτι μερικά χρόνια διακυβέρνησης ακόμη και ο Αντώνης θα έγραφε με χρυσά γράμματα το όνομα του στην ιστορία καθεστώτων όπως του Καντάφι, του Τσαουσέσκου ή όποιου Κίμ γιόγκ. Ευτυχώς δεν έχει αυτό το χρόνο.
    Ενώ όσοι παρέμειναν ξεκρέμαστοι στη μέση, προδομένοι από αυτούς που τους τάιζαν 40 χρόνια τώρα κατέφυγαν στην ανεπαρκή αριστερά της οποίας τα εκλογικά ποσοστά είναι αντιστρόφως ανάλογα της παρέμβασης της στην κοινωνία. Αν εξαιρέσουμε ίσως το ΚΚΕ που όντας πολύ κοντά στη διάλυση πλέον, παίρνει αυτό ακριβώς που του αξίζει με βάση την θέση που κράτησε στις πιο κρίσιμες στιγμές της Ελληνικής κοινωνίας.
    Αυτή είναι η μία πλευρά όμως των πραγμάτων που εμφανίστηκε μετά το τσιτσίδωμα. Υπάρχει κι άλλη και μάλιστα πιο σοβαρή. Είναι η πλευρά των Ελλήνων οι οποίοι κατα βάθος δεν θέλουν να κάνουν τίποτα. Παγωμένοι, φοβισμένοι, αδιάφοροι ή απλά κακοί στέκονται στην απέξω. Τους έβλεπες όλα αυτά τα χρόνια. Μαλλί, γυαλί, παντελόνι Lee. Οι "την βγάζω σε τρεις καφετέριες την ημέρα", "δεν ασχολούμαι με τα πολιτικά", "ξέρω τον πορτιέρη". Ένα σημαντικό κοινωνικό βαρίδι που λοιδορεί στο πρόσωπο όσων αγωνίζονται τη δικιά του ανεπάρκεια. Αποτελείται σχεδόν από το ένα τρίτο της κοινωνίας αν προσπαθήσουμε να το μετρήσουμε με βάση το ποσοστό της αποχής στις τελευταίες εκλογές σε συνδυασμό με τις κατα καιρούς έρευνες.
    Η υποτιθέμενη κυβέρνηση έδειξε τα δόντια της με την εκπνοή του 2013. Η καταστροφή που έχουν προκαλέσει στην κοινωνία είναι ολοσχερής. Τόσο, που το να γκρεμιστεί η ανηλεής αστική μας δημοκρατία φαντάζει τελικά εύκολα μπροστά στον κόπο που θα καταβληθεί αργότερα προκειμένου να ξαναγίνουμε στοιχειωδώς έστω κοινωνία.
    Είμαστε υπόδουλοι. Και αυτό που τελικά αποκάλυψε το στριπτίζ είναι πως η θέληση για αλλαγή και για ένα καλύτερο κόσμο είναι υπόθεση λίγων, όπως ήταν πάντα. Δεν είναι κάποιου είδους ελίτ. Είμαστε εγώ κι εσύ που η αδικία έγινε κόμπος στο λαιμό μας. Που η δίψα για δημιουργία και ζωή φωτίζει τον δρόμο μας. Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία είπε ο Ανδρέας Κάλβος κι εγώ για φέτος αποφάσισα να ζητήσω από τον Άγιο Βασίλη να τα χαρίσει σε όλους όσους τα θελήσουν.
   
 Καλή χρονιά, γεμάτη αγάπη. Ραντεβού στους δρόμους. Vamos.