Μορφίστε τους Ναζί

Μεγάλη κουβέντα έχει γίνει τις τελευταίες μέρες ψάχνοντας μεταξύ των antifa παρεών και των διαδικτυακών συζητήσεων για την μέθοδο της πάταξης του Ναζισμού. Ειρήνη ημίν.

Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι δεν γνωρίζουμε πως εξαλέιφεις τον Ναζισμό. Αλλιώς θα το είχαμε κάνει, δεν θα ήταν πάλι εδώ μόλις 70 χρόνια μετά. Αν θέλεις να πράγματι να τον σβήσεις ξεκινάς από την ισχύ του χρήματος αλλά αυτό είναι μια τεράστια κουβέντα που δεν αλλάζει το εδώ και τώρα.

Παρομοίως δεν αλλάζει το εδώ και τώρα ούτε η βία αλλά ούτε και η προσπάθεια διαλόγου με τους φασίστες.

Και για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Φασίστας δεν είναι μόνο ο αμόρφωτος και ο ακαλλιέργητος φουσκωτός ως είθισται να παρουσιάζεται. Φασίστας είναι αυτός που παρ ότι έχει ένα σκασμό πτυχία, υποκινούμενος από το αίσθημα του φόβου και της ίδιας του της ανεπάρκειας (την οποία δεν κάλυψε ούτε από τα πολλά πτυχία ούτε από τα πολλά μπράτσα) καταλήγει να άγεται και να φέρεται από τα κατώτερα ένστικτα του, τα ζωώδη. 

Το τούβλο στο κεφάλι του φασίστα θα ήταν μια κάποια λύσης αν 1ον αποδεχόμασταν ότι έχουμε το δικαίωμα της αφαίρεση της ζωής του ή ακόμη χειρότερα να αποδεχτούμε 2ον πως αν επιβιώσει του τούβλου θα πολλαπλασιαστεί η μανία του η οποία θα βρει διέξοδο σε κάποιον πιο αδύναμο, τον οποίο υποτίθεται πως προσπαθούμε να υπερασπιστούμε.

Αυτό βέβαια οδηγεί φαντάζομαι τους υποστηρικτές της βίας στην γενοκτονία, τη σίγουρη δηλαδή εξάλειψη του είδους και σε μια τέτοια περίπτωση δεν ξέρω πόσο παραπάνω νόημα θα είχε μια κουβέντα με αυτό το είδος ανθρώπου. Ίσως όσο νόημα θα είχε και η συζήτηση με έναν φασίστα.

Για να μην παρεξηγηθώ. Θα αντιδράσω βίαια όταν απειληθεί η ζωή μου. Θα αντιδράσω βίαια όταν απειληθεί η ζωή του διπλανού μου.

Οι φασίστες είναι επικίνδυνοι. Είναι εγκληματίες χωρίς συνείδηση. Δεν έχουν συναίσθηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής (τουλάχιστον όχι όσο εμείς υποτίθεται..)

Ο φασίστας είναι φορέας και υπεύθυνος των επιλογών του. Δεν απαλλάσσεται λόγω βλακείας. Δεν συγχωρείται για την ηθική και πνευματική μόλυνση που σκορπάει στο διάβα του.

Αναρωτιέμαι όμως πως μια κοινωνία σε διεργασία για την λύση του προβλήματος να καταλήγει στον θάνατο ως μοναδική επιλογή. Αν όντως η διαφορά με τους φασίστες όπως διατυμπανίζεται από τους απανταχού antifa είναι η διανοητική τους επάρκεια, δεν καταλαβαίνω πως γίνεται να καταλήγουν στην ίδια λύση με τους ναζί. Κάτι δεν μου κολλάει. 

Τι μας διαφοροποιεί τελικά; 

Η δυναμική μιας κοινωνίας φαίνεται στον τρόπο που θα αφομοιώσει και θα εξ ανθρωπίσει αυτό που συμβαίνει.

Δεν έγινε φασίστας τυχαία. Από εντελώς ακατάλληλους διεστραμμένους γονείς έως το απαράδεκτο εκπαιδευτικό μας σύστημα όλοι έβαλαν το λιθαράκι τους βιάζοντας τον σωματικά και ψυχικά. Ένα αλυσιδωτό σύστημα βίας δημιούργησε τους στρατούς που σφαγιάζουν ανθρώπους για πλάκα. Λογικά η απάντηση για την λύση του θέματος θα είναι μακριά από την βία.

Θα τελειώσω όπως ξεκίνησα. Απάντηση δεν έχουμε βρει. Η απάντηση θα προκύψει από εμάς, από την στάση ζωής του ενός εκάστου εξ ημών. Αλλά αν το μόνο που έχουμε να καταθέσουμε ως στάση και να το υποστηρίξουμε με ζέση είναι ο θάνατος, τα πράγματα έχουν πάει πραγματικά πολύ στραβά.

Ποιοι θέλουμε να είμαστε

Ο φασισμός έχει μακρά ιστορία στην Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τους κατακτητές, ξεκλήρισε οικογένειες, πολέμησε τους Έλληνες που μάχονταν για την ελευθερία. Εκατό χρόνια ιστορίας σχεδόν. Και να μαστε στο σήμερα.

Tο πρόσωπο του Νεοέλληνα φασίστα πρώτος μας το σύστησε μέσα από το κανάλι του ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Πριν ακόμη οι Έλληνες βιώσουν την απώλεια ακόμη και των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στήριξαν αυτόν. Βλαχομπαρόκ αισθητική, παραιστορία με το κιλό, αντισημιτισμός και σεξισμός έφτιαχναν το τηλεοπτικό μοτίβο του Τηλεάστυ, του επίσημου οργάνου του ΛΑΟΣ. Ένα κόμμα με εκπεφρασμένες θέσεις όπως "να τορπιλίζονται οι βάρκες με τους μετανάστες όταν μπαίνουν στα Ελληνικά χωρικά ύδατα" από το οποίο ξεκίνησαν την πολιτική τους καριέρα τιτάνες της μετέπειτα πολιτικής σκηνής όπως Μάκης βορίδης, Άδωνις Γεωργιάδης, Πλεύρης ο νεότερος. Φυσικά με την έναρξη της κρίσης και την άνοδο της Χρυσής Αυγής ο Καρατζαφέρης, τυχοδιώκτης και πιστός στις απόψεις του όπως κάθε φασίστας που σέβεται τον εαυτό του, συμμάχησε με την κυβέρνηση την οποία έβριζε νυχθημερόν και κάηκε στο μνημονιακό βωμό μαζί με το δημιούργημα του. 

Το κενό φυσικά είχε ήδη καλυφθεί με την Χρύση Αυγή η οποία ήρθε και περπάτησε πάνω στο δρόμο που χρόνια έστρωνε ο Καρατζαφέρης. Με την ανθρωπιστική κρίση να χτυπάει την χώρα και κυρίως τις μεγάλες πόλεις οι Χρυσαυγίτες πέταξαν τα κοστούμια και εμφάνισαν σύντομα το πραγματικό τους πρόσωπο το οποίο αντί να σοκάρει τον Έλληνα, τον γοήτευσε. Βρισκόμαστε στο 2012 και ήδη μοιάζουμε στο τέρας επικίνδυνα. 

Από τότε κύλησε κι άλλο νερό, η Χρυσή Αυγή άρχισε να ξεφεύγει από τον έλεγχο των κρατικών δημιουργών και χρηματοδοτών της και δεν άργησε η στιγμή που θα πλήρωνε την αλαζονεία της. Οι περισσότεροι βρίσκονται στην φυλακή η πάνε προς τα εκεί ενώ και οι Ελληναράδες που έτρεξαν με τις παραλλαγές να την υποστηρίξουν, πλέον έχουν κρυφτεί στα λαγούμια τους. Η Χρυσή Αυγή είναι πλέον ένα άδειο κέλυφος με τρομακτικά υψηλά εκλογικά ποσοστά μόνο και μόνο ως μνημείο που θα μας θυμίζει για αρκετά ακόμη το πόσο χαμηλά είναι ο πάτος μας.

Και όμως η ιστορία προχωράει. Ο πυρήνας του ναζισμού σήμερα στην Ελλάδα βρίσκεται εντός του πρωθυπουργικού γραφείου. Η φασιστική συμμορία του Αντώνη Σαμαρά με τους γνωστούς Κρανιδιώτιδες, Μπαλτάκους κλπ συναντώντας τα στελέχη του ΛΑΟΣ τα οποία αμέσως προήγαγε σε πρωτοκλασάτες θέσεις δημιούργησε το πρόσωπο του ναζισμού σήμερα. Το χειρότερο απ όλα. Το κυβερνητικό. 2014.

Σε λίγες μέρες μπροστά στις κάλπες έχουμε να δώσουμε μια απάντηση στον εαυτό μας. Τώρα που όλα είναι φανερά και δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για το ποιος είναι ποιος και τι είναι ικανός να κάνει πρέπει να απαντήσουμε. Τι διδαχθήκαμε από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Τι διδαχθήκαμε από τον εμφύλιο. Τι διδαχθήκαμε από το αίμα εκατομμυρίων νεκρών θυμάτων ξεκινώντας από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα και φθάνοντας μέχρι τους πολύ πρόσφατα πνιγμένους ανθρώπους στο Αιγαίο. Τι διδαχθήκαμε τα τελευταία πέντε χρόνια. 

Έχει φτάσει η στιγμή να αποφασίσουμε εμείς για την ζωή μας. Τι ζητάμε, τι ονειρευόμαστε, πως θα είναι ο κόσμος που γουστάρουμε να ζήσουμε.

Το βασικότερο όλων.

Ποιοι θέλουμε να είμαστε.

Φασιστονήσι

Αναγούλα μου ήρθε το πρωί καθώς διάβαζα τις πρωινές ειδήσεις. Κι άλλος θάνατος, περισσότερος θάνατος. Μετανάστες πνίγονται ολόγυρα μας με τις ευλογίες του "συμφέρει καλύτερα οικονομικά να πνίγονται" Υπουργού.

Σήμερα μάθαμε και κάτι άλλο. Οι μπάτσοι (το 50% του εκλογικού ποσοστού της Χρυσής Αυγής) με εντολή άνωθεν αντί να διασώσουν τους μετανάστες προσπάθησαν να τους μεταφέρουν εκτός των Ελληνικών χωρικών υδάτων και να τους παρατήσουν εκεί να πνιγούν.

Τελικά το σκάφος τους ανατράπηκε σε Ελληνικό χώρο και έτσι αναγκάστηκαν να τους πνίξουν μόνοι τους κλωτσώντας τους πίσω στην θάλασσα.

Νιώθω αηδία, ντροπή, θυμό. Από κάθε πόρο του δέρματος μας αναβλύζει βαθιά μέσα από τον πυρήνα της ύπαρξης μας φασισμός. Στην χώρα που ναζιστές είναι στο κοινοβούλιο και ο Πρωθυπουργός προσπαθεί να θυμίσει με το υφάκι του νταβατζή στην Τρούμπα είναι απόλυτα λογικό οι μπάτσοι να προσπαθούν να σκοτώσουν ανθρώπους με κάθε ευκαιρία.

Και ένα ολόκληρο κομμάτι της κοινωνίας να τους χειροκροτά για την "μαγκιά" τους αφού τώρα λιγότεροι μετανάστες θα έρθουν να της πάρουν τις δουλειές.

Αλλά τι αναρωτιέμαι; Ο καρατζαφέρης που βλέπει τρία στελέχη του να είναι πρωτοκλασάτοι πλέον Νεοδημοκράτες το είχε πει ξεκάθαρα. Να τορπιλούνται. Και παρά την τόσο απάνθρωπη αυτή δήλωση ήταν στη βουλή. Και όχι μόνο αυτό αλλά η ιδέα του είχε τόσους υποστηρικτές που παρ ότι αυτός πλέον ξόφλησε, η ιδέα του εφαρμόζεται.

Δεν ξέρω γιατί οι μπάτσοι είναι αυτοί που είναι και δεν με νοιάζει. Δεν με νοιάζει ούτε αν η μάνα τους τους έδερνε όταν ήταν μικροί, ούτε αν τους πήδαγε ο μπαμπάς τους στα κρυφά, ούτε αν τους έχωνε κάνα κωλοδάχτυλο ο θείος τους. Με νοιάζει ότι πεθαίνουν συνέχεια άνθρωποι από τα χέρια τους και η δικαιοσύνη δεν αντιδρά.

Θλιβερά μίζερα υπανθρωπάκια έχτισαν τον Ελληνικό πολιτισμό εν έτη 2014 και αν κάτι τους πρέπει είναι ο συνολικός αφανισμός από προσώπου γης μπας και ξεβρωμίσει ο τόπος που έλεγε και μια ψυχή πριν μπει φυλακή.

Χάσαμε την ανθρωπιά μας, τα χάσαμε όλα. Ψόφος. Σε όλους.